موضوع: متن بهترین آهنگ ها( گلچنی از خواننده ها)

شعر از شهيار قنبري
با صداي مرحوم فرهاد


توي قاب خيس اين پنجره ها
عكسي از جمعه غمگين مي بينم
چه سياه به تنش رخت عزا
تو چشاش ابراي سنگين مي بينم
داره از ابر سياه خون مي چكه
جمعه ها خون جاي بارون مي چكه
نفسم در نمي آد جمعه ها سر نمي آد
كاش مي بستم چشامو اين ازم بر نمي آد
عمر جمعه به هزار سال مي رسه
جمعه ها غم ديگه بيداد مي كنه
آدم از دست خودش خسته مي شه
با لب هاي بسته فرياد مي كنه
جمعه وقت رفتنه موسم دل كندنه
خنجر از پشت مي زنه اون كه همراه منه

از فرامرز اصلاني


آه اگر روزي نگاه تو
مونس چشمان باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
آه اگر دستان خوب تو
حامي دستان من باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
قلعه تنهايي ما را
ديو در بندان خود کرده
خون چکد از ناخن اين ديوار
جان به لبهاي من آورده
آه اگر روزي نگاه تو
گوشه آواز من باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
آه اگر ديروز برگردد
لحظه اي امروز من باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
قلعه تنهايي ما را
ديو در بندان خود کرده
خون چکد از ناخن اين ديوار
جان به لبهاي من آورده

از فرامرز اصلاني


اگه يه روز بري سفر ... بري زپيشم بي خبر
اسير روياها مي شم ... دوباره باز تنهامي شم
به شب مي گم پيشم بمونه ... به باد مي گم تا صبح بخونه
بخونه از ديار ياري ... چرا مي ري تنهام مي ذاري
اگه فراموشم کني ... ترک آغوشم کني
پرنده دريا مي شم ... تو چنک موج رها مي شم
به دل مي گم خواموش بمونه ... ميرم که هر کسي بدونه
مي رم به سوي اون دياري ... که توش من رو تنها نذاري

اگه يروزي نوم تو تو گوش من صدا کنه
دوباره باز غمت بياد که منُ مبتلا کنه

به دل مي گم کاريش نباشه ... بذاره درد تو دوا شه
بره توي تموم جونم ... که باز برات آواز بخونم
اگه بازم دلت مي خواد يار يک ديگر باشي
مثال ايوم قديم بشينيم و سحر پاشيم
بايد دلت رنگي بگيره ... دوباره آهنگي بگيره
بگيره رنگ اون دياري ... که توش من رو تنها نذاري
اگه مي خواي پيشم بموني ... بيا تا باقي جووني
بيا تا پوست به استخونه ... نذار دلم تنها بمونه
بذار شبم رنگي بگيره ... دوباره آهنگي بگيره
بگيره رنگ اون دياري ... که توش من رو تنها نذاري
اگه يروزي نوم تو تو گوش من صدا کنه
دوباره باز غمت بياد که منُ مبتلا کنه
به دل مي گم کاريش نباشه ... بذاره درد تو دوا شه
بره توي تموم جونم ... که باز برات آواز بخونم

که باز برات آواز بخونم
که باز برات آواز بخونم

از فرامرز اصلاني


مي دوني دل اسيره
اسيره تا بميره
مي دوني بدون تو
دلم آروم نگيره
مي دوني دل تنگ تو
نموده آهنگ تو
ولي بيهوده جويد
بسي بيهوده پويد
به من بگو بي وفا حالا يار که هستي
خزان عمرم رسيد نو بهار که هستي
مي خوام برم دور دورا دلم طاقت نداره
دست غم تو داره روزهام و مي شماره
مي دوني دل اسيره
اسيره تا بميره
مي دوني بدون تو
دلم آروم نگيره
مي دوني دل تنگ تو
نموده آهنگ تو
ولي بيهوده جويد
بسي بيهوده پويد
به من بگو بي وفا حالا يار که هستي
خزان عمرم رسيد نو بهار که هستي
مي خوام برم دور دورا دلم طاقت نداره
دست غم تو داره روزهام و مي شماره
مي دوني دل اسيره
اسيره تا بميره
مي دوني بدون تو
دلم طاقت نگيره
مي دوني دل تنگ تو
نموده آهنگ تو
ولي بيهوده جويد
بسي بيهوده پويد

از داريوش


آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
شما که حرمت عشق رو شکستين
کمر به کشتن عاطفه بستين
شما که روي دل قيمت گذاشتين
که حرمت عشق رو نگه نداشتين
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
فرياد من شکايت يه روح بي قراره
روحي که خسته از همه زخمي روزگاره
گلايه من از شما حکايت خودم نيست
براي من که از شما سوختن و گم شدن نيست
اگه عشقي نباشه آدمي نيست
اگه آدم نباشه زندگي نيست
نپرس از من چه آمد بر سر عشق
جواب من به جز شرمندگي نيست
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

از داريوش


وقتي كه گل در نمي آد
سواري اين ور نمي آد
كوه و بيابون چي چيه ؟
وقتي كه بارون نمي آد
ابر زمستون نمي آد
اين همه ناودون چي چيه ؟

حالا تو دست بي صدا
دشنه ي ما شعر و غزل
قصه ي مرگ عاطفه
خوابهاي خوب بغل بغل
انگار با هم غريبه ايم
خوبي ي ما دشمني يه
كاش من و تو مي فهميديم
اومدني رفتني يه
تقصير اين قصه ها بود
تقصير اين دشمن ها بود

اونا اگه شب نبودن
سپيده امروز با ما بود
سقوط من در خودمه
سقوط ما مثل منه
مرگ روزهاي بچگي
ازروز به شب رسيدنه
دشمني ها مصيبته
سقوط ما مصيبته
تقصير اين قصه ها بود
تقصير اين دشمنها بود

اونا اگه شب نبودن
سپيده امروز با ما بود
كسي حرف من و انگار نمي فهمه
مرده زنده خواب و بيدار نمي فهمه
كسي تنهايي مو از من نمي دزده
درد ما رو در و ديوار نمي فهمه
براي تنهايي خودم دلم ميسوزه
قلب امروز ي من خالي تر از ديروزه

از سياوش قميشي


اين ديگه فكر نداره
وقتي ميشنوي مي گم
تو برو باهام نمون
حتي اسممو نيار
اگه يك شب ديگه
زير بارونا قدم زدي بدون
كه تموم فكر من پيش تو بود
مثل تو تو زندگيـم، هيشكي نبود
ميدوني حرفي ندارم،اگه زمزمه هامون،شده يخ تو دلامون
ميدوني جايي ندارم، جز امشب زير بارون برم، پيش خدامون

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی

پریزاد عشقو مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق ، تو صادقترینی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به پایت شکستم

تو از این شکستن خبرداری یا نه
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه


هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

هم سفر با صدای گوگوش


تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته
نبودنت فاجعه، بودنت امنیته
تو از کدوم سرزمین، تو از کدوم هوایی
که از قبیله ی من، یه آسمون جدایی
اهل هرجا که باشی قاصد شکفتنی
توی بهت و دغدغه ناجی قلب منی
پاکیِ آبی یا ابر نه خدایا شبنمی
قدٌ آغوش منی نه زیادی نه کمی
منو با خودت ببر من حریص رفتنم
عاشق فتح افق دشمن برگشتنم
ای بوی تو گرفته تن پوش کهنه ی من
چه خوبه با تو رفتن، رفتن، همیشه رفتن
چه خوبه مثل سایه هم سفر تو بودن
هم قدم جاده ها، تن به سفر سپردن
چی می شد شعر سفر بیت آخرین نداشت
عمر کوچ من و تو دم واپسین نداشت
آخر شعر سفر آخر عمر منه
لحظه ی مردن من لحظه ی رسیدنه
منو با خودت ببر...

مسافر

مسافر خسته ي من بار سفر رو بسته بود
تو خلوت آيينه ها به انتظار نشته بود
مي خواست كه از اينجا بره اما نمي دونست كجا
دلش پر از گلايه بود اما نمي دونست چرا
دفتر خاطراتش و تو طاقچه گذاشت و رفت
عكس هاي يادگاريشو براي ما گذاشت ورفت
دل كه به جاده مي سپرد كسي اونو صدا نكرد
نگاه عاشقونه اي براي اون دعا نكرد
حالا تو غربتش ستاره سر نميزنه
تو لحظه هاي بي كسيش پرنده پر نميزنه
با كوله بار خستگي تو جاده هاي خاطره
مسافر خسته ي من يه عمره كه مسافره يه عمره كه مسافره