bOs3000

شعر از شهيار قنبري
با صداي مرحوم فرهاد


توي قاب خيس اين پنجره ها
عكسي از جمعه غمگين مي بينم
چه سياه به تنش رخت عزا
تو چشاش ابراي سنگين مي بينم
داره از ابر سياه خون مي چكه
جمعه ها خون جاي بارون مي چكه
نفسم در نمي آد جمعه ها سر نمي آد
كاش مي بستم چشامو اين ازم بر نمي آد
عمر جمعه به هزار سال مي رسه
جمعه ها غم ديگه بيداد مي كنه
آدم از دست خودش خسته مي شه
با لب هاي بسته فرياد مي كنه
جمعه وقت رفتنه موسم دل كندنه
خنجر از پشت مي زنه اون كه همراه منه

bOs3000

از فرامرز اصلاني


آه اگر روزي نگاه تو
مونس چشمان باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
آه اگر دستان خوب تو
حامي دستان من باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
قلعه تنهايي ما را
ديو در بندان خود کرده
خون چکد از ناخن اين ديوار
جان به لبهاي من آورده
آه اگر روزي نگاه تو
گوشه آواز من باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
آه اگر ديروز برگردد
لحظه اي امروز من باشد
قلعه سنگين تنهايي
چهار ديوارش زهم پاشد
قلعه تنهايي ما را
ديو در بندان خود کرده
خون چکد از ناخن اين ديوار
جان به لبهاي من آورده

bOs3000

از فرامرز اصلاني


اگه يه روز بري سفر ... بري زپيشم بي خبر
اسير روياها مي شم ... دوباره باز تنهامي شم
به شب مي گم پيشم بمونه ... به باد مي گم تا صبح بخونه
بخونه از ديار ياري ... چرا مي ري تنهام مي ذاري
اگه فراموشم کني ... ترک آغوشم کني
پرنده دريا مي شم ... تو چنک موج رها مي شم
به دل مي گم خواموش بمونه ... ميرم که هر کسي بدونه
مي رم به سوي اون دياري ... که توش من رو تنها نذاري

اگه يروزي نوم تو تو گوش من صدا کنه
دوباره باز غمت بياد که منُ مبتلا کنه

به دل مي گم کاريش نباشه ... بذاره درد تو دوا شه
بره توي تموم جونم ... که باز برات آواز بخونم
اگه بازم دلت مي خواد يار يک ديگر باشي
مثال ايوم قديم بشينيم و سحر پاشيم
بايد دلت رنگي بگيره ... دوباره آهنگي بگيره
بگيره رنگ اون دياري ... که توش من رو تنها نذاري
اگه مي خواي پيشم بموني ... بيا تا باقي جووني
بيا تا پوست به استخونه ... نذار دلم تنها بمونه
بذار شبم رنگي بگيره ... دوباره آهنگي بگيره
بگيره رنگ اون دياري ... که توش من رو تنها نذاري
اگه يروزي نوم تو تو گوش من صدا کنه
دوباره باز غمت بياد که منُ مبتلا کنه
به دل مي گم کاريش نباشه ... بذاره درد تو دوا شه
بره توي تموم جونم ... که باز برات آواز بخونم

که باز برات آواز بخونم
که باز برات آواز بخونم

bOs3000

از فرامرز اصلاني


مي دوني دل اسيره
اسيره تا بميره
مي دوني بدون تو
دلم آروم نگيره
مي دوني دل تنگ تو
نموده آهنگ تو
ولي بيهوده جويد
بسي بيهوده پويد
به من بگو بي وفا حالا يار که هستي
خزان عمرم رسيد نو بهار که هستي
مي خوام برم دور دورا دلم طاقت نداره
دست غم تو داره روزهام و مي شماره
مي دوني دل اسيره
اسيره تا بميره
مي دوني بدون تو
دلم آروم نگيره
مي دوني دل تنگ تو
نموده آهنگ تو
ولي بيهوده جويد
بسي بيهوده پويد
به من بگو بي وفا حالا يار که هستي
خزان عمرم رسيد نو بهار که هستي
مي خوام برم دور دورا دلم طاقت نداره
دست غم تو داره روزهام و مي شماره
مي دوني دل اسيره
اسيره تا بميره
مي دوني بدون تو
دلم طاقت نگيره
مي دوني دل تنگ تو
نموده آهنگ تو
ولي بيهوده جويد
بسي بيهوده پويد

bOs3000

از داريوش


آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
شما که حرمت عشق رو شکستين
کمر به کشتن عاطفه بستين
شما که روي دل قيمت گذاشتين
که حرمت عشق رو نگه نداشتين
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
فرياد من شکايت يه روح بي قراره
روحي که خسته از همه زخمي روزگاره
گلايه من از شما حکايت خودم نيست
براي من که از شما سوختن و گم شدن نيست
اگه عشقي نباشه آدمي نيست
اگه آدم نباشه زندگي نيست
نپرس از من چه آمد بر سر عشق
جواب من به جز شرمندگي نيست
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

bOs3000

از داريوش


وقتي كه گل در نمي آد
سواري اين ور نمي آد
كوه و بيابون چي چيه ؟
وقتي كه بارون نمي آد
ابر زمستون نمي آد
اين همه ناودون چي چيه ؟

حالا تو دست بي صدا
دشنه ي ما شعر و غزل
قصه ي مرگ عاطفه
خوابهاي خوب بغل بغل
انگار با هم غريبه ايم
خوبي ي ما دشمني يه
كاش من و تو مي فهميديم
اومدني رفتني يه
تقصير اين قصه ها بود
تقصير اين دشمن ها بود

اونا اگه شب نبودن
سپيده امروز با ما بود
سقوط من در خودمه
سقوط ما مثل منه
مرگ روزهاي بچگي
ازروز به شب رسيدنه
دشمني ها مصيبته
سقوط ما مصيبته
تقصير اين قصه ها بود
تقصير اين دشمنها بود

اونا اگه شب نبودن
سپيده امروز با ما بود
كسي حرف من و انگار نمي فهمه
مرده زنده خواب و بيدار نمي فهمه
كسي تنهايي مو از من نمي دزده
درد ما رو در و ديوار نمي فهمه
براي تنهايي خودم دلم ميسوزه
قلب امروز ي من خالي تر از ديروزه

bOs3000

از سياوش قميشي


اين ديگه فكر نداره
وقتي ميشنوي مي گم
تو برو باهام نمون
حتي اسممو نيار
اگه يك شب ديگه
زير بارونا قدم زدي بدون
كه تموم فكر من پيش تو بود
مثل تو تو زندگيـم، هيشكي نبود
ميدوني حرفي ندارم،اگه زمزمه هامون،شده يخ تو دلامون
ميدوني جايي ندارم، جز امشب زير بارون برم، پيش خدامون

bOs3000

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی

پریزاد عشقو مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق ، تو صادقترینی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به پایت شکستم

تو از این شکستن خبرداری یا نه
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه


هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

bOs3000

bOs3000